« فَقَاتَلَ بِمَنْ أَطَاعَهُ مَنْ عَصَاهُ » ( پس پيغمبراكرم به وسيله افرادى كه مطيعش بودند با كسانى كه معصيت و نافرمانى او را مى كردند مبارزه و جهاد كرد . ) هدف اسلام از جهاد دفاع از توحيد و عدالت است نه كشورگشايى ، براى توضيح بيشتر به شرح خطبه بيست و هفتم مراجعه كنيد . به هرحال هدف پيامبر از اين جهاد نجات مستضعفين و محرومين و توحيد و عدالت بود نه كشورگشايى ، مى خواست مردم را به سرمنزل مقصود برساند ، و سرمنزل مقصود وصول به خداست ، در حديثى قدسى مى فرمايد : « يابن آدم خلقت الأشياء لأجلك و خلقتك لأجلي » اى فرزند آدم من همه اشياء را براى تو خلق كردم و تو را براى خودم . « يَسُوقُهُمْ إلَى مَنْجَاتِهِمْ ، وَيُبَادِرُ بِهِمُ السَّاعَةَ أَنْ تَنْزِلَ بِهِمْ » ( پيامبر مى خواست مردم را سوق دهد به محلّ نجاتشان ، و عجله داشت تا قبل از اين كه ساعت - يعنى مرگ يا قيامت - بر آن مردم فرود آيد از گمراهى نجاتشان دهد . ) پيامبراكرم آنقدر در نجات مردم از گمراهى شتاب داشت كه خدا در قرآن خطاب به آن حضرت مى فرمايد : ( لعلّك باخع نفسك الاّ يكونوا مؤمنين ) ( 1 ) اى پيغمبر شايد تو دارى خودت را به هلاكت مى اندازى براى اين كه چرا ايمان نمى آورند . پيغمبر تلاش مى كرد كه مبادا يك فرد جهنمى شود ، مى خواست پيروان حق را بيشتر كند . « يَحْسِرُ الْحَسِيرُ ، وَيَقِفُ الْكَسِيرُ ، فَيُقِيمُ عَلَيْهِ حَتَّى يُلْحِقَهُ غَايَتَهُ ، إلاَّ هَالِكاً لاَ خَيْرَ فِيهِ ، حَتَّى أرَاهُمْ مَنْجَاتَهُمْ ، وَبَوَّأَهُمْ مَحَلَّتَهُمْ » ( خسته اى در وسط راه باز مى ماند ، و شكسته پايى متوقّف مىشود ، پس پيامبراكرم بر بالين او مى ايستد تا او را به هدفش برساند ، مگر آدمى كه هلاك شده و در او خيرى نيست ، تا اين كه به آنها محلّ نجاتشان را نشان داد ، و آنها را در منزلگاهشان جاى داد . )

--> 1 - سوره شعراء ، آيه 3